Hildesheim

Tak jak wspominałam we wpisie o stażu w Niemczech – mieszkaliśmy około 6 czy 7 km od Hildesheim, najbliższego miasta powiatowego. Najdłuższą wycieczkę odbyliśmy w pierwszy weekend, a dokładnie w niedzielę, 7 września. Później regularnie jeździliśmy tam m.in. na konkretniejsze zakupy.

Hildesheim to miasto o ciekawej historii liczące blisko 100 tysięcy mieszkańców. Jest to jedno z najstarszych miast w północnych Niemczech. Krótki cytat z Wikipedii:

W roku 815 miasto stało się siedzibą biskupstwa Hildesheim. Przez cztery wieki miasto zarządzane było przez duchowieństwo. (W 1249 roku Hildesheim otrzymało status miasta. Dopiero dwadzieścia lat później obywatele zaczynali uzyskiwać wpływ na sytuację w mieście przez uniezależnienie od kleru).

W lecie 1135 roku książę polski Bolesław Krzywousty odbył uroczystą pielgrzymkę do grobu św. Gotarda w Katedrze w Hildesheim. W roku 1367 Hildesheim zostało członkiem Ligi Hanzeatyckiej (związek miast handlowych Europy Północnej z czasów Średniowiecza i początku ery nowożytnej. Miasta należące do związku popierały się na polu ekonomicznym, utrudniając pracę kupcom z miast nienależących do związku, jednocześnie zaś stwarzały realną siłę polityczną i niekiedy wojskową).

W roku 1945 miasto zostało zniszczone podczas bombardowań, szczególnie 22 marca. Centrum, które do tego czasu zachowało swój średniowieczny charakter, praktycznie przestało istnieć. Po wojnie zostało odbudowane w całkowicie odmiennym stylu. W późnych latach 70. XX wieku rozpoczęła się rekonstrukcja historycznego centrum.

W wyniku wspomnianych bombardowań 28.5% budynków zostało całkowicie zburzonych, zaś 44.7% uszkodzonych. Dość szybko zajęto się odbudową najważniejszych kościołów, z których dwa obecnie zaliczane są do obiektów światowego dziedzictwa UNESCO.

W 1542 roku Hildesheim stało się miastem luterańskim (katedra i kilka innych obiektów pozostało chrześcijańskich). Aktualnie blisko 28% mieszkańców diecezji Hildesheim jest wyznania rzymsko-katolickiego, około 38% to protestanci, zaś prawie 34% to przedstawiciele innych religii lub ateiści. Dodam zgryźliwie, że te dane mogą być nieaktualne w związku z napływem imigrantów do Niemiec.

Uważam, że w mieście jest co oglądać. Uwagę zwracają między innymi:

  • charakterystyczny Marktplatz – historyczny rynek miejski. Rekonstruowany po zniszczeniach z 1945 roku w latach 1984-1990. Na placu znajdują się
    • Knochenhauer-Amtshaus (Dom Gildii Rzeźników) – wybudowany w 1529 roku w stylu gotyckim, aktualnie muzeum miejskie i restauracja,
    • Ratusz z XIII w. (w stylu gotyckim),
    • Tempelhaus – późnogotycki budynek z XV wieku,
    • Wedekindhaus – późnorenesansowy budynek, nieco podobny do Domu Gildii.

Hildesheim18

Hildesheim20

Hildesheim19

Hildesheim23

Hildesheim24

Hildesheim21

Hildesheim22

  • Katedra NMP (Mariendom) z IX wieku. Jedna z najznamienitszych budowli w stylu romańskim w Niemczech, odbudowana po ogromnych zniszczeniach wojennych w latach 1950-1960. Katedra słynie ze świetnie zachowanych obiektów z brązu z czasów biskupa Bernwarda:
    • drzwi Bernwarda (1015) – dwudrzwiowe wrota o wysokości 4.72 m, przedstawiające na lewym skrzydle sceny ze Starego Testamentu, m.in. opowieść o Adamie i Ewie, na prawym zaś nowotestamentowe sceny z życia Chrystusa
    • Kolumna Chrystusa (ok. 1020) odlana na wzór kolumn tryumfalnych stawianych przez cesarzy w Rzymie, przedstawia 24 sceny z życia Chrystusa od chrztu w Jordanie po wjazd do Jerozolimy.
    • Świecznik Hezilo (ok.1065)- romański świecznik kolisty (średnica: ok. 6m). Symbolizuje wizję niebiańskiego miasta Jeruzalem.
    • Chrzcielnica Wilbernusa: późnoromańska chrzcielnica z brązu (1225)- wsparta na barkach czterech klęczących postaci symbolizujących rajskie rzeki: Eufrat, Tygrys, Phison (Ganges) i Gion (Nil). Po bokach chrzcielnicy umieszczono cztery reliefy przedstawiające chrzest Chrystusa w Jordanie, przejście przez Morze Czerwone, transport Arki Przymierza przez Jordan oraz scenę wotywną ukazującą fundatora Wilbernusa u stóp Matki Boskiej. Przykrywę chrzcielnicy zdobią również cztery sceny: Chrystusa i grzesznicy żałującej za grzechy, rzezi niewiniątek, siedem uczynków miłosiernych oraz zakwitnięcie laski Aarona.

Hildesheim17

Hildesheim15

Hildesheim14

Hildesheim16

  • Kościół Świętego Michała (Michaeliskirche) – wczesnoromański kościół zbudowany w latach 1010-1022 z inicjatywy świętego Bernwarda. Dawna siedziba opactwa benedyktynów. Bazylika znana z malowideł pokrywających drewniany strop w nawie środkowej. Aktualnie jest to kościół luterański. Szczegółowe informacje znajdują się m.in. pod tym adresem.

Hildesheim6

Hildesheim7

Hildesheim5

  • Kościół św. Godeharda (Godehardikirche) – romański, z XI wieku. Św. Godehard był biskupem Hildesheim, następcą św. Bernwarda.

Hildesheim12

Hildesheim11

  • Kościół św. Andrzeja (Andreaskirche) – kościół z XII wieku. Najwyższy kościół w Dolnej Saksonii, którego wieża ma wysokość 114,5 m.

Hildesheim9

Hildesheim10

Hildesheim8

Katedra i Kościół św. Michała zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1985 roku. Wymienione wcześniej kościoły zawierają elementy reprezentujące styl ottoński (o którym warto poczytać tutaj).

Ciekawostką jest również tzw. Tysiącletnia Róża, rosnąca w pobliżu Katedry NMP. Jest to krzew dzikiej róży, który może przetrwać wiele lat, o ile jej korzenie pozostaną nienaruszone. Dokładny wiek rośliny nie jest znany, jednak dokumenty historyczne poświadczają, że rośnie w tym miejscu od około 400 lat. Tu ciekawy cytat z Wikipedii:

Wedle legendy róża rośnie tu przynajmniej od 815 kiedy to cesarz Ludwik I Pobożny, jeden z synów Karola Wielkiego, zgubił się w lesie w trakcie polowania i kazał odprawić mszę w intencji odnalezienia drogi. Było to w pobliżu Hildwins Heim (domu chłopa Hildwina). Relikwiarz maryjny z kaplicy królewskiej zawieszono na czas mszy na gałązce dzikiej róży. Po mszy jednak nie dawał się zdjąć, co cesarz odczytał jako znak, że właśnie w tym miejscu, a nie jak planowano wcześniej w Elze, ma powstać nowe biskupstwo poświęcone Marii, której symbolem jest róża.

W czasie II wojny światowej róża została zniszczona wraz z katedrą. Pomimo zwęglonych łodyg, zaczęła odrastać i zakwitła, stając się symbolem miasta Hildesheim.

Róża z Hildesheim uważana jest za najstarszą żywą różę na świecie.

Hildesheim13

Podsumowując – miasto jest pełne atrakcji, ma bogatą historię. Ponadto jest zadbane, klimatyczne. Szlaki turystyczne są dobrze oznaczone. Stare miasto ma wiele do zaoferowania. Przychodzi mi do głowy porównanie z Kolonią. Hildesheim nie jest miastem, które „wyprzedza jego sława”, można być miło zaskoczonym wrażeniami z wizyty. W przypadku Kolonii, o której postaram się napisać później, odniosłam przeciwne wrażenie. Poza katedrą żaden obiekt w mieście nie zapadł mi w pamięć, a okoliczne uliczki nie przyciągnęły mojej uwagi (nie badałam ich też dokładnie, nie znam historii, może to błąd).

Na przykładzie Hildesheim można zauważyć jak wiele zabytków zostało zrekonstruowanych po wojnie. Odbudowa obiektów była dobrym krokiem, trudno wyobrazić sobie, że można by nie zadbać o takie dziedzictwo. Z drugiej jednak strony – mam bardzo mieszane uczucia jeśli chodzi o „moc zwiedzania”. Wciąż mowa o budynkach wybudowanych w ciągu ostatnich 70 lat, które odbudowano niemal od zera. Nie czuję magii, podświadomie czuję się „oszukana”. Zwiedzanie można traktować jak interaktywną lekcję historii, a nie bezpośredni z nią kontakt. Ta „moc zwiedzania” w moim przypadku jest osłabiona przez parę dodatkowych czynników – na przykład przez fakt, że nie znam historii Niemiec, nie identyfikuję się z nią oraz że jako Polce (niekoniecznie ze światowym, nowoczesnym podejściem, z uprzedzeniami itp.) trudno jest mi oglądać aż taką prosperity w kraju, który delikatnie mówiąc niszczył nasze dziedzictwo w czasie wojny… no i teraz, pomimo bombardowań, ma się całkiem nieźle…

Hildesheim0

Hildesheim1

Hildesheim2

Hildesheim4

2 Comments